ความสุขในใจ

ในทุกๆ วันสังเกตคนนั้นคนนี้ทีมันก็ดีเหมือนกันนะ

เมื่อวานระหว่างที่เดินทางกลับบ้าน ขณะที่กำลังเดินจ้ำอ้าวเพื่อให้ทันบีทีเอสศาลาแดงก่อนเวลาหกโมงเย็น เราเห็นนักศึกษาคนหนึ่งกำลังยืนเรี่ยไรเงินอยู่คนเดียว จำได้คร่าวๆ ว่ามีป้ายวางอยู่ที่พื้นเขียนไว้ว่า

“ผมกำลังหาเงินไปรักษาหน้าของผมถูกไฟไหม้”

เมื่อ 2-3 วันก่อนเราเห็นเค้ายืนขอรับบริจาคแบบนี้ เมื่อมีคนใส่เงินให้เค้าก็โค้งงามๆ อย่างมีมารยาทมากๆ

ที่จริงแล้วเราเข็ดมากกับการที่ต้องบริจาคเงินแบบนี้ก็เพราะว่าเราโดนหลอกมามากนี่แหละ มนุษย์นี่ก็แปลกมักหากินกับความสงสารของมนุษย์ด้วยกัน พอมีคนที่ต้องการความช่วยเหลือจริงๆ ก็เลยไม่ค่อยมีใครช่วยเหลือเลยพับผ่าสิ

ปกติแล้วเราจะให้เงินช่วยเหลือแบบนี้เฉพาะคนที่ทำอะไรเป็นการแลกเปลี่ยนตอบแทน เช่น การเล่นดนตรีเปิดหมวก หรือทำอะไรก็ได้เล็กๆ น้อยๆ เท่าที่ชีวิตของเขาจะมีแรงกำลังในการสู้ชีวิต

แต่ครั้งนี้เราอดไม่ได้จริงๆ เราคิดว่านักศึกษาคนนี้จะต้องลำบากมากแน่ๆ ได้แต่คิดในใจว่าถ้ามีคนช่วยเหลือเค้าได้ก็คงจะดี เราเดินย้อนกลับไป ในที่ๆ เค้ายืนอยู่ เราให้เงินเค้า แล้วเค้าก็โค้งคำนับพร้อมคำขอบคุณ รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

บางทีก็คิดว่าการทำบุญแบบนี้ถ้ามัวแต่ไประแวงมันก็คงจะไม่ได้อะไร ถ้าครั้งหน้าเราอยากจะช่วยใคร เราจะไม่คอยระแวงว่าคนนั้นคนนี้เป็นพวกต้มตุ๋น แค่มีความตั้งใจที่จะทำดีก็พอ (แบบที่พ่อเคยสอน) ส่วนเค้าจะหลอกเราหรือไม่นั้น เค้าคงรู้อยู่แก่ใจ จะละอายใจหรือไม่เราไม่รู้ แต่ผลจากการกระทำจะย้อนกลับไปหาเค้าเอง

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s